کاردرمانی جسمی

کاردرمانی در قرن 20 به عنوان راهی برای بهبود روانی و اجتماعی افراد ظهور کرد. اولین بار در محیط‌های بیمارستانی برای بهبود وضعیت روانی بیماران استفاده شد. و از آن زمان تاکنون، به عنوان یک روش درمانی در توانبخشی مورد استفاده قرار گرفته است. مطالعه تاریخچه کاردرمانی از ویکیپدیا.

کاردرمانی برای چه افرادی کاربرد دارد؟

به عنوان یک روش درمانی گسترده‌ برای افرادی که با چالش‌های روانی، اجتماعی یا حتی جسمی روبرو هستند، کاربرد دارد.  افرادی که با اضطراب، افسردگی، اختلالات توجه، اختلالات بلع، اعتیاد، تروماهای روانی و افرادی که دارای اختلالات طیف اتیسم و ناتوانی‌های توسعه‌ای هستند.

پس از عملیات جراحی، مثلاً جراحی مغز یا صورت، این روش درمان به‌عنوان بخشی از فرآیند بهبودی توصیه می‌شود. افرادی که دچار صدمات فیزیکی هستند، مثل سکته مغزی یا آسیب مغزی، نیز می‌توانند از کاردرمانی برای بهبود حرکت، توانایی گفتاری و توانایی‌های روزمره خود بهره ببرند.

در موارد اختلالات توجه و بیش‌فعالی مانند اختلال کم‌توجهی و ADHD، کاردرمانگر می‌تواند به بهبود تمرکز، سازگاری اجتماعی و کارکرد اجرایی فرد کمک کند.

برای افرادی که دچار استرس پس از تجربه تروما روانی مثل آسیب‌های جسمی یا روحی، این روش توانبخشی به‌عنوان یک روش پشتیبانی و بهبودی مؤثر مطرح است.

در موارد اعتیاد، این توانبخشی به عنوان بخشی اساسی از فرآیند بهبود و بازسازی برای کمک به مدیریت و بهبود وضعیت افرادی که دچار اعتیاد به مواد مخدر یا الکل هستند، مطرح می‌شود.

ارزیابی ابتدایی توسط کاردرمانگر برای مشاوره یا درمان

ارزیابی ابتدایی توسط کاردرمانگر برای مشاوره یا درمان، مرحله‌ای حیاتی است که به درک عمیق‌تری از وضعیت مراجعه کننده کمک می‌کند. این ارزیابی عموماً از چند مرحله تشکیل می‌شود:

  1. مصاحبه اولیه: در این مرحله، کاردرمانگر با مراجعه‌کننده ملاقات می‌کند و اطلاعات مربوط به تاریخچه زندگی، مشکلات فعلی و اهداف درمانی را جمع‌آوری می‌کند.
  2. استفاده از ابزارهای ارزیابی: ممکن است از ابزارهایی مانند پرسش‌نامه‌ها یا تست‌های روانشناسی برای معاینه دقیق‌تر وضعیت روانی و روحی استفاده شود.
  3. تعیین تشخیص: براساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده، کاردرمانگر تشخیصی برای وضعیت مراجعه‌کننده قائل می‌شود.
  4. برنامه‌ریزی درمان: با توجه به ارزیابی‌های انجام‌شده، کاردرمانگر یک برنامه درمانی تهیه می‌کند که شامل اهداف و روش‌های درمانی برای کمک به مراجعه‌کننده در بهبود وضعیت او می‌شود.

جمع بندی

کاردرمانی یک روش درمانی گسترده است که برای بهبود وضعیت روانی، اجتماعی و حتی جسمی افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش به عنوان یک ابزار مؤثر برای افراد مبتلا به اختلالات روانی مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات خوردن، اعتیاد و حتی افراد دارای ناتوانی‌های توسعه‌ای کاربرد دارد. همچنین، پس از عملیات جراحی و در موارد صدمات جسمی یا روحی، کاردرمانی به‌عنوان بخشی اساسی از فرآیند بهبود و بازسازی توصیه می‌شود.

مراحل ارزیابی توسط کاردرمانگر، از مصاحبه اولیه با مراجعه‌کننده و جمع‌آوری اطلاعات تا استفاده از ابزارهای ارزیابی و تشخیص نهایی، به منظور تعیین برنامه درمانی مؤثر برای بهبود وضعیت فرد، پیگیری می‌شود. این فرآیند ارزیابی مهم است که باعث می‌شود که کاردرمانی به‌طور مؤثرتر و هدفمندتر، با توجه به نیازهای خاص و وضعیت فردی هر فرد ارائه شود.

برای مشاوره رایگان و رزرو نوبت با ما در ارتباط باشید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *