لکنت زبان کودکان

تاثیر لکنت زبان

هرکسی گاهی لکنت زبان دارد. گاهی وقت‌ها سختی می‌کشم تا یک جمله را شروع کنم زیرا در حال فکر کردن به آن چه که می‌خواهم بگویم هستم. گاهی ممکن است یک کلمه را چندین بار تکرار کنم چون تلفظ آن سخت است. این بخش بسیار طبیعی از گفتار است و به ندرت من یا اکثر مردم را ناراحت می‌کند.

با این حال، برخی از افراد ممکن است به حدی لکنت داشته باشند که نتوانند آنچه می‌خواستند بگویند را به پایان برسانند. نه فقط گاه به گاه، بلکه به صورت مکرر. به گزارش یک تحقیق انجام شده توسط دانشگاه سیدنی، ارتباط قوی‌ای بین لکنت و اضطراب وجود دارد. در برخی موارد، لکنت می‌تواند بر ترکیب احساسات افراد تأثیر بگذارد و در مواقعی که باید صحبت کنند، احساسات شرم و اضطراب را به وجود آورده و به اعتماد به نفس شخص آسیب بزند.

برای کودکان که در حال توسعه هویت خود هستند، این وضعیت می‌تواند اعتبار شکننده‌ای برای اعتبار شخصی آن‌ها باشد. بنابراین، اگر نگران روانشناسی کودک خود هستید، به دنبال کمک حرفه‌ای باشید تا این شرایط را در ابتدای راه مدیریت کنید. قبل از اینکه بر سایر زمینه‌های زندگی او تأثیر بگذارد.

چگونگی کمک والدین در خانه به لکنت زبان

لکنت زبان زمانی رخ می‌دهد که تقاضاهای محیطی، اجتماعی و شناختی، انتظار از کودک در تولید گفتار را بیش از حد می‌کنند. یک مطالعه انجام شده در هلند در مورد کودکان، این تئوری نشان داد در زمان کاهش تقاضاهای خارجی لکنت زبان کاهش می‌یابد.

اگرچه درمان فعال برای لکنت باید توسط یک گفتاردرمانگر اجرا شود، استراتژی‌های اضافی می‌توانند توسط والدین در خانه برای بهبود لکنت کودکان اجرا شوند.

کاهش استرس زمانی

امروزه در زندگی، معمولاً سعی می‌کنیم که کارها را به سرعت انجام دهیم. تصور کنید فشار صحبت کردن سریع چه حسی دارد. زمانی که مجبورید هر چه سریع‌تر آنچه که باید بگویید را بگویید، ممکن است کلمات را به هم بزنید یا در فکر کردن به آنچه می‌خواهید بگویید سختی داشته باشید. حالا این را برای کودکان با لکنت زبان تصور کنید.

1: آهسته کردن سرعت گفتار

ما انسان‌ها، تمایل عجیبی به تقلید از هم‌صحبتان داریم. هنگامی که هم‌صحبتمان سریع صحبت می‌کند، ممکن است خود را در تلاش برای رسیدن به سرعت او ببینید و در نهایت سریع‌تر و سریع‌تر صحبت کنید.

بنابراین، برای کاهش استرس زمانی، صحبت کردن را با سرعت کم انجام دهید. این امکان را فراهم می‌کند تا کودک بتواند با سرعتی صحبت کند که احتمال لکنت در آن کمتر است.

2: تطابق نوبت‌های گفتار

اگر هم‌صحبتان کل مکالمه را به دست گرفته است، ممکن است مجبور باشید سریع صحبت کنید تا چیزی بگویید. بنابراین، سعی کنید کل گفت‌و‌گو را به دست نگیرید. زمان نوبت گفتار خود را با مدت زمان نوبت گفتار کودک خود هماهنگ کنید. فواصل بزرگی بین هر نوبت ایجاد کنید تا گفت‌و‌گو برای کودک شما آرام‌ باشد.

علاوه بر این، سعی کنید صحبت کودک خود را قطع نکنید و همچنین به کودک خود بگویید که صحبت شما را قطع نکند، با اینکه انگشتانتان را بالا بگیرید تا به او نشان دهید که منتظر نوبت خود باشد. این محیط صحبت غیرعجله‌ای برای هم صحبتان ایجاد می‌کند.

3: از پرسیدن زیاد سوال خودداری کنید!

والدین اغلب در دام پرسش کردن افتاده و در برخی موارد، خیلی سوال می‌پرسند. سعی کنید سوالات خود را با اندازه گیری مناسب بپرسید. یک سوال بپرسید، منتظر پاسخ باشید، سپس سوال بعدی را بپرسید.

هنگامی که با زیاده‌روی کودک خود را با این همه سوال مورد حمله قرار می‌دهید، بار شناختی زیادی اضافه می‌شود. علاوه بر این، فشار اضافه پاسخ دادن به همه چیز به یکبار، ممکن است کودک را به لکنت بیندازد.

همچنین سوالاتی که دانش کودک را آزمایش می‌کنند، فشار اضافه همانند آزمون دادن را ایجاد می‌کند.

4: زمان و مکان صحبت را درست انتخاب کنید

مکالمات را زمانی انجام دهید که در حال عجله برای آماده کردن همه چیز برای مدرسه نیستید. صحبت کردن زمانی که عجله دارید ممکن است استرس آور باشد و باعث شود که کودک شما بیشتر به لکنت بیفتد.

صبر کنید تا زمان زیادی برای گفتگو داشته باشید؛ زمانی که در صف در سوپرمارکت منتظر هستید، زمانی که همه چیز آرام است یا زمانی که کودک شما راحت در تخت‌خواب درحال استراحت است. این موارد باعث می‌شود تا گفت‌و‌گویی عمیق و معنی‌دار ایجاد شود، بدون هیچگونه حواشی.

مراقب خود باشید!

نگاه کودک به خود ممکن است تحت تأثیر نگاه دیگران به او قرار گیرد. بنابراین، اگر به طور مخفیانه نگران لکنت او هستید یا تحت تأثیر حسی از گناه می‌باشید، بدانید که نگه داشتن این نوع افکار مفید نیست.

به این دلیل که وقتی این نگرش‌ها را در ذهن خود نگه می‌دارید، این افکار را در تعامل با کودک خود به کار خواهید برد. به هر حال چه با صدای بلند بگویید یا نگویید، باعث می‌شود کودک شما احساس بدی درباره لکنت خود داشته باشد که گاهی اوقات ممکن است وضعیت را بدتر کند.

همیشه به یاد داشته باشید که شما در حال جستجوی کمک هستید و هر کاری که ممکن است برای کمک به کودک خود انجام می‌دهید. فراتر از این، دلیلی ندارد که نگران چیزهایی باشید که خارج از کنترل شما هستند.

5: دیدگاه خود را مثبت کنید

جایی که باید شروع کنید، تغییر دیدگاه شماست. کودکان برخی از کارها را به خوبی انجام می‌دهند برخی از کارها را هنوز نمی‌توانند به خوبی انجام دهند. همانطور که کودک شما ممکن است وقت بیشتری برای یادگیری دوچرخه سواری نیاز داشته باشد، ممکن است برای یادگیری گفتار نیز وقت بیشتری نیاز داشته باشد. با گذر زمان و تلاش، لکنت او می‌تواند بهبود یابد.

6: به رفتار کلامی خود دقت کنید

هنگامی که کودکان لکنت دارند، افراد مهربان ممکن است وارد شوند و نکاتی مانند “آهسته حرف بزن”، “نفس عمیق بکش” یا “عجله نکن” پیشنهاد دهند. با وجود نیت خوب آنها، این تنها باعث جلب توجه به لکنت کودک می‌شود و به او احساس شرم و اضطراب می‌دهد.

بنابراین، از نظرات این چنینی خودداری کنید. آرام و بی‌طرف بمانید و بر روی پیامی که کودک شما می‌خواهد بگوید تمرکز کنید. این به او نشان می‌دهد که پیام او برای شما از اهمیت بیشتری برخوردار است نسبت به اینکه چگونه آن را می‌گوید.

7: به رفتار غیر کلامی خود دقت کنید

یادتان است که گفتم حتی اگر احساسات منفی خود را صراحتاً بیان نکنید، کودک شما ممکن است احساسات منفی شما را حس کند؟ این حالت‌های منفی ذهنی به صورت ابراز شده در اشکالی مانند چین و چروک پیشانی، روی کردن، یا حتی نگاه متاسفانه در چشمان شما نمایان می‌شوند. پس زمانی که کودک شما لکنت دارد، سعی کنید خودتان را بررسی کنید تا ببینید آیا ممکن است این احساسات را به صورت بیرونی منعکس کنید یا خیر.

از کودک خود دفاع کنید!

8: دیگران را در مورد لکنت زبان و چگونگی کمک صحیح آگاه کنید

مطمئن شوید که افراد اطراف شما را به استفاده از استراتژی‌های فوق آگاه کنید. همچنین به عنوان یک حامی به دیگر کودکان (و برخی از بزرگ‌ترها) توضیح دهید که از شوخی در مورد لکنت او خودداری کنند.

به آنها کمک کنید بدانند کودک شما درحال تلاش برای بهبود است و از آنها بخواهید زمان بیشتری برای صحبت کردن به کودکتان بدهند. با معلمان صحبت کنید و به آنها بگویید که زمانی که کودک شما به طور روان حرف نمی‌زند چگونه می‌خواهید واکنش نشان دهند.

وقتی این کار را انجام می‌دهید، به ایجاد یک محیط کمک می‌کنید که کودک شما احساس می‌کند در آنجا می‌تواند با احترام صحبت کرده و خودش باشد.

از تله شکست دوری کنید!

تکرار شکست می‌تواند هر کسی را خسته کند. یک فرد ممکن است در دام فکر کردن به این موضوع بیفتد که: “هیچ وقت بهبود نخواهم یافت”. بنابراین، ما می‌خواهیم احتمال خستگی کودک شما را کاهش دهیم، با کاهش تقاضا برای صحبت کردن در روزهای ناپایدار و در عین حال توجه به صحبت روان او در روزهای خوب می توانید حامی خوبی باشید.

9: کاهش مکالمات در روزهای بد

برخی روزها بی دلیل بد هستند و آن روز کودک شما بیشتر از حالت عادی لکنت زبان دارد. بنابراین، در چنین روزهایی، تلاش برای ایجاد مکالمه با او  را کاهش دهید زیرا نمی‌خواهید او تجربه شکست‌های و نا امیدی بیشتری داشته باشد.

توجه داشته باشید که این به این معنا نیست که باید او را نادیده بگیرید، بلکه این وظیفه شماست که از طریق دست روی شانه او گذاشتن، به آغوش گرفتن و نگاه‌های عاشقانه، پشتیبان و حامی معنوی او باشید.

10: از  اضطراب‌آوری خودداری کنید

اگر کودک شما احساس راحتی نکند که ایستاده صحبت کند یا با صدای بلند بخواند، او را مجبور به انجام این کارها نکنید! او را در معرض این مواقع قرار دادن ممکن است باعث افزایش لکنت شود و همچنین او را در مقابل دیگران شرمسار کند. این مواقع را به تعویق بیندازید تا زمانی که او بتواند به طور روان‌تر یا زمانی که آماده است، صحبت کند.

جمع بندی

لکنت زبان یک حکم زندگی نیست. با درمان و حمایت پافشارانه والدین، لکنت می‌تواند بهبود یابد. با ایجاد تغییر در خود و محیط اطراف کودک، می‌توانید به او کمک کنید که بهبود یابد. هر چه او احساس کنترل بیشتری بر لکنت خود داشته باشد، اعتماد به نفس و توانایی او در گفتار روان‌تر خواهد شد.

مهم‌تر از همه، اگر نگران لکنت زبان کودک خود هستید، به دنبال مشاوره از گفتاردرمانگر حرفه‌ای باشید. سپس این را با استراتژی‌های خانگی ترکیب کنید تا به کاهش لکنت او کمک کنید. هر گام کوچکی که امروز برمی‌دارید، به شکل دادن او به عنوان یک گوینده روان و با اعتماد به نفس کمک خواهد کرد. کلینیک حامی با مشاوره رایگان آماده ارائه خدمات به شماست. برای تماس با ما اینجا کلیک کنید.

آیا استراتژی دیگری برای کمک به کودکان با لکنت زبان دارید؟ آن‌ها را در نظرات به اشتراک بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *